Kalkulator czasu nagrywania karty pamięci

Megabity na sekundę trzeba zamienić na megabajty

Bitrate 100 Mb/s oznacza 100 megabitów na sekundę, czyli około 12,5 megabajta na sekundę przed uwzględnieniem pozostałych danych. Dzielenie pojemności karty bezpośrednio przez liczbę 100 daje wynik ośmiokrotnie zaniżony, jeśli pomylisz bit z bajtem.

Do strumienia obrazu dodaj dźwięk, metadane i narzut kontenera. W większości nagrań wideo dźwięk stanowi małą część całości, ale przy niskim bitrate obrazu lub wielu kanałach jest zauważalny. Kalkulator pozwala ująć te składniki zamiast zakładać, że etykieta trybu opisuje każdy zapisany bit.

• bitrate wybranego trybu obrazu
• dodatkowy strumień audio i metadane
• zapas na ponowne ujęcia oraz podział plików

Użyj wolnej przestrzeni, nie samej pojemności z opakowania

Karta opisana jako 256 GB po sformatowaniu pokazuje mniej, a znajdujące się na niej pliki dodatkowo skracają czas. Odczytaj wolne miejsce w kamerze lub komputerze po wykonaniu kopii i sprawdzeniu materiału.

Zostaw rezerwę. Zapełnienie nośnika w chwili zapisywania indeksu lub zamykania pliku może skończyć się utratą ostatniego klipu. Przy wydarzeniu bez powtórki lepiej wymienić kartę wcześniej niż wykorzystywać teoretycznie ostatnie sekundy.

VBR nie zużywa zawsze tej samej ilości danych

Przy zmiennym bitrate spokojna scena ze statycznym tłem może być znacznie mniejsza niż tłum, konfetti, woda lub drobne liście. Nazwa „do 200 Mb/s” bywa wartością maksymalną, a nie średnią. Do planowania ważnego nagrania użyj wartości z testu podobnej sceny albo konserwatywnej górnej granicy.

Dwa kodeki przy tej samej rozdzielczości mogą mieć zupełnie inny bitrate. 4K nie określa samodzielnie rozmiaru pliku; liczy się klatkaż, głębia koloru, próbkowanie, kompresja i ustawienie jakości. Nie szacuj czasu tylko na podstawie liczby pikseli.

Nagrywanie slow motion i RAW szybko zwiększa strumień

Wyższa liczba klatek na sekundę dostarcza więcej obrazów do zapisania. W trybach buforowanych kamera może nagrywać krótki fragment w bardzo wysokim bitrate, a następnie długo opróżniać pamięć. RAW wideo i kodeki pośrednie do montażu wymagają znacznie większych kart niż typowy zapis dystrybucyjny.

Sprawdź również wymaganą klasę szybkości karty. Nośnik może mieć wystarczającą pojemność na godzinę, lecz nie utrzymać ciągłego zapisu i zatrzymać nagranie. Oznaczenia V30, V60 lub V90 dotyczą minimalnej trwałej prędkości według określonego standardu.

Limit długości klipu nie zawsze oznacza brak miejsca

Aparat może zatrzymać się po określonym czasie z powodu ustawień, temperatury, konstrukcji urządzenia lub ograniczeń formatu. Inne kamery automatycznie zaczynają kolejny plik po osiągnięciu rozmiaru segmentu, choć nagranie pozostaje ciągłe. Sprawdź instrukcję przed rejestracją wykładu lub uroczystości.

Przy segmentach licz także czas potrzebny na wymianę karty i ponowne uruchomienie. Dwie karty 128 GB nie gwarantują ciągłości równej jednej 256 GB, jeśli kamera ma tylko jeden slot i przerwa następuje podczas kluczowego momentu.

Po nagraniu czas potrzebny jest również na kopię

Duża karta wypełniona szybkim materiałem może kopiować się przez wiele godzin przez wolny czytnik. Zaplanuj pojemność dysków, zasilanie oraz weryfikację plików. Nie formatuj karty po zobaczeniu samych miniatur.

W produkcji wielokamerowej oznaczaj karty i zapisuj, które zostały już skopiowane. Kalkulator odpowiada na pytanie o czas nośnika, ale bez procedury obiegu danych łatwo nadpisać materiał mimo poprawnego rachunku.

Test ujawnia limity temperatury i segmentacji

Uruchom kamerę na co najmniej czas typowego klipu w podobnej temperaturze. Sprawdź, czy nagranie zatrzymuje się, dzieli na pliki i czy dźwięk zachowuje ciągłość na granicy segmentów. Sam wolny licznik nie ujawnia przegrzewania.

Po próbie skopiuj pliki przez używany czytnik i otwórz początek, środek oraz koniec. Zmierz szybkość transferu: 200 GB przy realnych 80 MB/s kopiuje się około 42 minut w idealnym ciągłym odczycie, a wolniej przy wielu małych plikach.

W produkcji wielokamerowej licz każdą kamerę oddzielnie

Kamera główna 400 Mb/s, druga 100 Mb/s i rejestrator audio tworzą trzy osobne zapotrzebowania. Nie dziel jednej łącznej pojemności kart, jeżeli nośników nie da się wymieniać między urządzeniami w trakcie. Każde powinno mieć własną rezerwę.

Ustal procedurę numerowania i kopii. Po zgraniu porównaj liczbę plików, rozmiary oraz sumy kontrolne, jeśli proces tego wymaga. Karta powinna wrócić do puli dopiero po dwóch potwierdzonych kopiach. Obliczony czas nośnika jest użyteczny tylko w połączeniu z takim obiegiem.

Wykład i ceremonia mają inne ryzyko

Dwugodzinny wykład można podzielić w naturalnej przerwie, ale trzydziestominutowa ceremonia nie może utracić minuty na wymianę. Karta musi pomieścić cały kluczowy blok wraz z próbą przed jego startem.

Jeżeli kamera ma dwa sloty z relay recording, przetestuj przejście oraz zgodność kart. W trybie kopii obie muszą pomieścić cały zapis, a czas ogranicza mniejsza.

Zasilanie powinno mieć większy zapas niż nośnik

Karta na cztery godziny nie pomoże, jeśli bateria działa 90 minut. Oblicz energię, możliwość zasilacza sieciowego i bezpiecznej wymiany. Przy zewnętrznym rejestratorze kontroluj jego baterię oraz dysk oddzielnie.

Po utracie zasilania ostatni plik może wymagać naprawy. Używaj funkcji bezpiecznego wyłączenia i nie wyjmuj karty podczas zapisu kontrolki.

Bitrate materiału trzeba sprawdzić w trybie, który będzie używany

Ta sama rozdzielczość 4K może oznaczać 60, 150 albo 400 Mb/s zależnie od liczby klatek, kodeka, próbkowania koloru i trybu All-I lub Long GOP. Zajrzyj do instrukcji kamery albo nagraj minutową próbkę i sprawdź rozmiar pliku. Do przepływności wideo dolicz dźwięk, metadane i niewielki narzut kontenera. Kalkulator przeliczy te dane na czas, ale nie zgadnie ustawienia, które aparat zmienia po włączeniu slow motion lub profilu o wyższej jakości.

Podczas długiego nagrania ograniczeniem może być maksymalny rozmiar pojedynczego pliku, temperatura kamery, czas pracy baterii albo szybkość ciągłego zapisu karty. Przed wydarzeniem wykonaj próbę dłuższą niż typowe ujęcie i sprawdź, czy aparat dzieli pliki bez utraty klatek. Zostaw rezerwę na ponowne ujęcia oraz sformatuj kartę dopiero po wykonaniu dwóch kopii. Te czynności są ważniejsze niż wykorzystanie teoretycznych 100% pojemności.